Is het leven maakbaar?

Bijgewerkt: 11 dec 2019

Is het leven maakbaar? Door sociale media en de huidige manier van opvoeden (als je maar je best doet dan kun je alles bereiken) krijgen we het idee dat het leven maakbaar is. Iedereen leidt het perfecte leventje en is succesvol en gelukkig. Influencers, beroemdheden maar ook ‘gewone’ mensen zoals jij en ik leiden het leven die wij willen leven. Althans als je de sociale media mag geloven. Als ondernemer kom ik veel andere ondernemers tegen die het helemaal gemaakt hebben, op Ibiza wonen en tonnen verdienen. Af en toe trap ik erin en word ik daar erg onzeker van. Maar om al heel snel weer te beseffen dat ik dat helemaal niet ambieer en andere dingen belangrijker vind (Hoewel…een zomerhuisje op Ibiza zou niet verkeerd zijn haha).

Maar goed, terug naar het onderwerp…de maakbaarheid van het leven houdt ook in dat je een te gek leven leidt. En dat je voortdurend gelukkig zou moeten zijn. Want anders heb je iets niet goed gedaan, toch?

Ik merk dat ik daar dus moeite mee heb want soms overkomen je dingen waar je echt geen invloed op hebt. En daarnaast is het onmogelijk dat het leven 24/7 gelukkig en perfect is. Ik ben geen robot! Ik ben een mens van vlees en bloed met mijn pieken en mijn dalen.

Omgaan met het leven als het leven niet maakbaar blijkt te zijn Ok, het leven is in mijn optiek dus niet maakbaar. Maar wel ervaar ik dat ik een keus heb in de manier waarop ik met dingen om ga. Weerbaarheid, veerkracht en vertrouwen zijn voor mij dan de termen waar ik aan denk.

In mijn leven zijn genoeg dingen gebeurd waar ik geen directe invloed op had. Dierbaren die (jong) overleden, ouders die scheidden, relaties die eindigden, niet aangenomen worden op functies die ik ambieerde en ook mijn kinderloosheid is geen vrijwillige keuze. Het is me overkomen. Maar wat ik wel merkte is dat ik weerbaarheid, veerkracht en vertrouwen heb. Ik heb geleerd om te gaan met tegenslag. Ik kies ervoor om positief in het leven te staan, ondanks alles.

Reptielenbrein Van nature hebben we drie lichamelijke reacties in het omgaan met gevaar en tegenslag: We vechten, we bevriezen of we rennen er vandoor. Ons reptielenbrein is op deze manier geprogrammeerd. Maar we hebben ook nog andere soorten breinen, waaronder ons (cognitieve) denkbrein. En hier hebben we gelukkig invloed op waarop we onze eerste lichamelijke reactie op pauze kunnen zetten en kunnen nadenken over een werkende strategie in het omgaan met tegenslag.

Positief realisme Tot een tijdje geleden was mijn tactiek om de schouders eronder te zetten en weer door te gaan maar tegenwoordig durf ik ook wat meer ruimte te bieden aan de emoties die erbij horen. Want ik ervoer dat het belangrijk is om ook ruimte te bieden aan mijn emoties. Accepteren dat een situatie waar ik niet voor gekozen heb, emoties met zich meebrengt. Zonder het te rationaliseren gewoon accepteren. EN juist door het uiteindelijk accepteren en het niet meer vechten tegen deze negatieve emoties was bevrijdend. Alle emoties mogen er zijn en hebben een functie. Ik weet inmiddels dat deze emoties komen en gaan en dat ik ondanks alles toch positief en krachtig weer door kan. Het kan bij mij heel goed naast elkaar staan. Vallen en weer opstaan.

Het is dus oké om je niet altijd oké te voelen! En jij, hoe ga jij om met de zogenaamde maakbaarheid en tegenslag?

Lieve groet, Debbie




43 keer bekeken

kvk 51537176

  • Instagram
  • facebook
  • LinkedIn

©2019 door Debbie Schouten. Met trots gemaakt met Wix.com